Państwo narodowe między wyobrażeniem wspólnoty a rzeczywistością

Między wyobrażoną wspólnotą narodową a rzeczywistą wspólnotą można znaleźć miejsce albo dla państwa uczciwie zapewniającego solidarność obywatelską, albo dla pozorującego taką solidarność państwa będącego oszustwem politycznym. Postępowanie polityków korzystających w 2026 r. z autorytetu instytucji Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej skłania organizację społeczną do pilnego pytania o rzeczywistość wspólnoty narodowej.

Doświadczenia Fundacji Wolne Społeczeństwo zabiegającej o wykonanie przez instytucję Prezydenta Rzeczypospolitej jej konstytucyjnego oraz ustawowego obowiązku starań o egzekwowanie praw małoletnich polskich obywateli w sprawie zbrodni popełnionej przeciwko nim w Stanach Zjednoczonych Ameryki (USA) z uprzednim polskim pomocnictwem państwowym wskazują, że instytucja ta jest wykorzystywana do pozorowania wspólnotowości pustymi deklaracjami i poświadczaniem nieprawdy:

Karol Nawrocki w dniu Polonii i Polaków za Granicą oraz w Dniu Flagi RP powołał Radę do Spraw Polonii i Polaków za Granicą przy Prezydencie RP. Jej przewodniczącym został były minister zdrowia z czasów rządów PiS Konstanty Radziwiłł. (...) podkreślił w swoim wystąpieniu, że Polska „nie jest tylko miejscem na mapie”, lecz „wspólnotą ludzi rozsianych po całym świecie, na wszystkich szerokościach geograficznych”. (...)

Uprzejme zdziwienie, wyrażone w niżej cytowanej relacji słowem „enigmatycznie” odniesionym do oświadczenia funkcjonariusza Karola Nawrockiego, który jakoby „w czasie wyjazdów zagranicznych upomina się o sprawy Polonii”, należy zestawić z odmową instytucji Prezydenta Rzeczypospolitej wyjaśnienia urzędowej bezczynności w sprawie zbrodni popełnionej w USA w Teksasie przeciwko polskim małoletnim obywatelom uprowadzonym tam pod pozorem „adopcji zagranicznej”. Nie należy jednak z tego powodu z góry wykluczać, że nie zdoła w wyjaśnianiu ewentualnego kancelaryjnego poplecznictwa w zbrodni pomóc wieloosobowa rada dysponująca międzynarodowymi doświadczeniami:1

(...) Naszym zadaniem (...) pozostaje to, aby nigdy jedna trzecia narodu pozostająca poza granicami Polski nie oderwała się od dwóch trzecich, które pozostają w granicach Rzeczpospolitej Polskiej — podkreślił Nawrocki. Dodał, że cieszy się, iż powstała nowa Rada, która pokazuje, że „państwo polskie nigdy nie zostawi Polaków poza granicami”. (...) zapewniał także, że w czasie wyjazdów zagranicznych upomina się o sprawy Polonii. Czego państwo śledzicie konkretne efekty, a będzie ich z całą pewnością więcej — stwierdził enigmatycznie.

(...) Dzień Polonii i Polaków za Granicą obchodzony jest 2 maja od 2002 roku. Święto państwowe ustanowione zostało przez Sejm RP z inicjatywy Senatu RP. W ten sposób uhonorowano osoby żyjące poza granicami Polski, które zabiegały o polską niepodległość oraz wyrażały swoje przywiązanie do Rzeczypospolitej. (...)

Być może z pomocą Rady do Spraw Polonii i Polaków za Granicą przy Prezydencie RP, uda się Kancelarii Prezydenta lub innemu podmiotowi państwowemu w końcu udzielić stronie społecznej odpowiedzi na pytanie: „Kto zostawia dzieci w rękach zbrodniarzy?”. Niewątpliwie nie wolno pozostawić tego pytania bez odpowiedzi ani po stronie społecznej ani państwowej.

  1. „Kancelaria Prezydenta RP podała, że do nowej rady weszły następujące osoby: Konstanty Radziwiłł — Przewodniczący Rady, Anna Maria Anders — Pierwszy Zastępca Przewodniczącego Rady, Tadeusz Antoniak — Drugi Zastępca Przewodniczącego Rady, Stanisław Aloszko, Dorota Andraka, Waldemar Biniecki, Hubert Błaszczyk, Dariusz Bonisławski, Andżelika Borys, Bogdan Chmielewski, Andrés Chowanczak, bp. Robert Chrząszcz, Hubert Cioromski, Renata Cytacka, Oleg Czerwiński, Peteris Dzalbe, Adam Gajkowski, Iwona Golińska, Ilona Gosiewska, Małgorzata Gośniowska-Kola, Radosław Gruk, Artur Hofman, Andrzej Janeczko, ks. Tomasz Jarosz, Marek Kawa , Rajmund Klonowski, Helena Krasowska, Jan Król, Kornelia Król, ks. Leszek Kryża, Adrian Kubicki, Gerwazy Longher, ks. Zdzisław Malczewski, Józef Malinowski, Jimmy Mazurkiewicz, Bartłomiej Moszoro, Tomasz Muskus, Jaroslav Narkevič, Katarzyna Ostrowska, Anna Paniszewa, Jarosław Papis, Bartosz Piasecki, Paweł Piekarczyk, Bogdan Płatek, Andrzej Poczobut, Marek Popiełuszko, Dominic Roszak, Marek Rudnicki, Fernando Schmidt, Jan Skóra, Helena Sołtys, Francis J. Spula, Teresa Sygnarek, Maria Szonert-Binienda, Artur Szulc, Alicja Katarzyna Takácsné-Kalińska, Władysław Tomaszewicz, Mariusz Wałach , Tomasz Wiśniewski, Andrzej Woda, Sebastian Wopiński, Sławomir Wróbel, ks. Sławomir Zych, Krzysztof Żółtek”. ↩

Odpowiedzialność państwa